این را فعلا" داشته باشید.

دیروز و در جریان ۵ ساعت استیضاح نفس گیر علی کردان وزیر کشور تقریبا" هیچ کس را نمیدیدی که رادیو نزدیکش نباشد. کارمندان صدای رادیو را اینقدر بلند کرده بودند که در راهرو فکر میکردی اتاق کناری صحن علنی مجلس است.

کسبه ضمن کار و کاسبی به رادیو گوش میکردند و درست وقتی که احتمال میدادی دل به رقم پیشهادی مشتری داده اند ناگهان و همصدا با نمایندگان مجلس میگفتند: احسنت ! احسنت !

مسافران تاکسی که همیشه بهانه ای از گرانی ، هوای بارانی ، چاله های خیابان و ... برای بحث پیدا میکردند تا ترافیک یادشان برود برای شاید اولین بار دوست داشتند گره کور خودروها بیشتر معطلشان کند

فناوری های نو هم البته به کمک امده بود و گوشی های تلفن همراه حالا نقش یک رادیو را بازی میکردند.

اینکه «رادیو ، شنیده میشود» حالا حقیقتی انکارناپذیر است. صدایی که حتی بعضی از رسانه ای ها هم دوره آن را پایان یافته تصور میکردند.

رادیو هنوز هم سریعترین است . از رسانه های مکتوب و تصویری خیلی جلوتر است. تحلیل نمیدهد اجازه فکر به خود مخاطب هدیه میکند تا خود بشنود و قضاوت کند . از انصاف دور نشویم گاهی وقتها فقط دیدن یک تصویر کنجکاوی مخاطب را به شکل درست پاسخ میدهد . اما این رادیو است که در فرصت تنگ امروز اجازه میدهد شما در دانستن از همه پیش باشید.

این است که نوشتم رادیو هنوز هم برنده است. شما چطور خواندید ؟